با خودم فکر میکنم چرا من نباید شب ها با کلی ذوق و شوق از اتفاقات امروز و ذوق و شوق برا اتفاقات فردا بخوابم؟ چرا باید به سقف خیره شم و تو همون حالتی که تمام روز بودم، متنفر باشم از اینکه به فردایی فکر کنم که اونم قراره مثل امروز و باقی روز ها بگذره؟  چرا وقتی میشه برا فردا کلی ذوق و هدف داشت من نفس ن...